Prowadze od kilku lat blog o starych grach komputerowych. Nie taki mainstreamowy, tylko taki niszowy, o produkcjach, ktore ukazaly sie na dyskietkach i kasetach magnetofonowych. Ludzie pisza do mnie z pytaniami o konkretne tytuly, o kodowanie znakow w starych systemach, o to, jak odczytac instrukcje napisana po wegiersku. I w pewnym momencie zrozumialem, ze gubie sie w tym wszystkim. Mialem rozrzucone notatki w czterech plikach tekstowych, w trzech zakladkach przegladarki i na dwoch kartkach papieru. Postanowilem to uporzadkowac. Zaczalem szukac narzedzia, ktore pozwoli mi zrobic cos prostego: zbior hasel, kazde z definicja, z przypisem do zrodla. Przejrzalem kilka opcji. I trafilem na Haslowo online. To byl punkt zwrotny. Nie dlatego, ze to jakies cudo techniki. Po prostu dzialalo tak, jak potrzebowalem. Mialem juz wtedy gdzies osiemdziesiat hasel. Wrzucilem je w jeden dzien. I nagle wszystko mialem w jednym miejscu.
Od chaosu do systemu w jeden wieczor
Moj system wygladal tak: kopiowalem tresc z plikow tekstowych, wklejalem do Haslowo, dodawalem kategorie. Kategorie to byla moja inwencja. Na przyklad “systemy plikow C64”, “kompresja w grach z 1986 roku”, “bajeranckie sztuczki z demosceny”. Zajelo mi to trzy godziny. I nagle przestalem szukac po slowniku przegladarki. Zaczelismy uzywac tego z zona do planowania zakupow na dzialce. Ona ma swoj zbior hasel o roslinach. Ja o grach. I to dziala. Kazdy ma swoja przestrzen.
Struktura, ktora nie uwiera
Najwieksza zaleta dla mnie byla taka, ze nie musialem uczyc sie zadnego skomplikowanego interfejsu. Klikasz “dodaj haslo”, piszesz tytul, wklejasz tresc, wybierasz kategorie. I tyle. Mozesz dodac linki zrodlowe, jesli chcesz. Mozesz tez nie dodawac. Ja dodaje, ale tylko do stron, ktore sa wiarygodne. Na przyklad do archiwow starych czasopism. Nie do wikipedii. To jest moja osobista baza wiedzy. I nie ma reklam, nie ma sugerowanych artykulow, nie ma niczego, co by mnie rozpraszalo. To jest wazne. Czysta kartka. Tylko ze z mozliwoscia wyszukiwania.
Dwa przyklady, ktore pokazuja dzialanie
- Przyklad pierwszy: szukalem hasla “loader turbo” z gry “Turrican” na Amige. Wpisalem w wyszukiwarke w Haslowo. I od razu zobaczylem notatke, ktora zrobilem rok temu o tym, jak ten loader dzialal w porownaniu do loaderow z “Super Stario”. Bez Haslowo bym tego nie znalazl.
- Przyklad drugi: zona robila notatki o uprawie pomidorow. Wpisala “maczniak prawdziwy”. I wyskoczyla notatka, ktora zrobila w zeszlym tygodniu, z konkretnym preparatem. Nie musiala szukac w mailach ani w bookmarksach. To jest oszczednosc czasu. Prawdziwa.
Jak to zmienilo moje dzialanie na blogu
Przed Haslowo czesto pisalem posty na blogu, ale gubilem watki. Zdarzalo mi sie, ze pisalem o tym samym zjawisku w dwoch roznych artykulach, bo zapomnialem, ze juz to poruszalem. Teraz mam spis. Kiedy zaczynam nowy tekst, otwieram Haslowo i sprawdzam, czy juz cos mam na ten temat. Jesli tak, to moge sie odwolac do wlasnej notatki. Jesli nie, to wiem, ze to nowy temat. To brzmi trywialnie, ale w praktyce dziala. Nie musze polegac na pamieci. Pamiec jest dobra, ale przy setkach hasel zaczyna szwankowac. A to narzedzie jest jak zewnetrzny dysk twardy dla mojego mozgu.
Dlaczego nie uzywam innych narzedzi
- Notion byl za bardzo rozbudowany. Mialem wrazenie, ze wiecej czasu spedzam na formatowaniu niz na pisaniu. W Haslowo formatowanie jest minimalne. To mi odpowiada.
- Evernote mial limit urzadzen w darmowej wersji. Ja mam stary laptop, tableta i telefon. Chcialem miec dostep z kazdego. Haslowo dziala w przegladarce, wiec nie ma problemu.
- Proste pliki tekstowe na dysku byly dobre, ale nie mialem wyszukiwarki. A w Haslowo wyszukiwarka jest szybka i dziala na wszystkich haslach.
Nie mowie, ze to narzedzie dla kazdego. Ale jesli ktos, tak jak ja, ma potrzebe uporzadkowania wiedzy w sposob prosty i bez zbędnych udziwnień, to warto sprobowac. Ja uzywam od szesciu miesiecy. I nie wyobrazam sobie powrotu do rozsypanych plikow. To jest po prostu wygodne. I tyle.
